ตอนที่ 123 ซ่งเป่าจูพูดถูกเกินไปแล้ว นิ้วทองคำของเธอเป็นของมีตำหนิจริง ๆ

เผิงจ้านชิงรีบมาถึงหน้าลานบ้านเล็ก สิ่งแรกที่เขาเห็นคือสายลับศัตรูนอนพิงอยู่ตรงโคนกำแพง เลือดไหลจากขมับจนแทบจะหมดสติแล้ว พอหันศีรษะไปอีกทาง ภายใต้แสงจันทร์ เขาก็เห็นภรรยาตัวน้อยของเขาหดตัวอยู่ตรงโคนกำแพง มีสภาพน่าสงสารเหลือเกิน

“อย่าขยับ” เสียงของเผิงจ้านชิงดังลงมาจากเหนือศีรษะของสายลับศัตรู เย็นเยียบราวกับคมมีด

มือหนึ่งของเขากดต้นคอด้านหลังของสายลับศัตรูเอาไว้ เข่าออกแรงกดกระดูกสันหลังส่วนเอวของอีกฝ่าย ส่วนมืออีกข้างก็ไพล่แขนไปด้านหลังแล้ว เหล่าทหารที่วิ่งมาถึงกรูกันเข้ามาช่วยกดตัวมันไว้ ใช้เข็มขัดมัดข้อมือ จากนั้นก็ถอดขากรรไกรและค้นหาถุงพิษ

คราวนี้เผิงจ้านชิงจึงปล่อยมือ ลุกขึ้นยืน แล้วหันไปมองหลินจือเซี่ย

“เซี่ยเซี่ย?” เขาก้าวพรวด ๆ เข้าไปหาเธอ ก่อนจะย่อตัวลงและยื่นมือไปประคองไหล่ “บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”