เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังออกจากตระกูลเผิง สองสามีภรรยาไม่ได้รีบตามไปทันที แต่กลับเลี้ยวไปยังห้องทำงานของเผิงจ้านชิงอย่างรู้ใจกัน ราวกับนัดหมายกันไว้แล้ว
วันนี้เป็นวันแรกของปีใหม่จีน บ้านตระกูลฉีต้องมีผู้คนพลุกพล่านและหูตาหลายคู่แน่นอน
ห้องทำงานไม่ใหญ่ มีโต๊ะทำงานเก่า ๆ หนึ่งตัว เก้าอี้ไม้เนื้อแข็งสองตัว โซฟาไม้หนึ่งตัว ตู้เอกสารเหล็กหนึ่งใบ และมีแผนที่ทหารแขวนอยู่บนผนัง
ทันทีที่เผิงจ้านชิงเข้าประตู เขาก็เอื้อมมือไปล็อกประตูจากด้านใน จากนั้นกดโทรศัพท์สีดำบนโต๊ะ เสียงต่อสายสั้น ๆ ดังขึ้นจากปลายสาย ไม่นานก็มีเสียงหนักแน่นดังมา “ฮัลโหล ที่นี่บ้านตระกูลฉี ใครพูด”
“อารอง ผมเอง เผิงจ้านชิง” เขาพูดด้วยเสียงต่ำและเร็ว “สถานการณ์ฉุกเฉิน ขอให้อารองกับปู่มาที่ห้องทำงานของผมด่วนที่สุด ยิ่งเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี”
ฉีอ้ายกั๋วไม่ได้ถามต่อ เขาวางสายอย่างเด็ดขาด
สิบห้านาทีต่อมา