ตอนที่ 108 ภรรยาตัวน้อยไม่ใช่สายลับ แต่เป็น...คนประสาท

เผิงจ้านชิงตื่นขึ้นตอนตีหนึ่งยี่สิบเก้านาที

คนในอ้อมแขนขยับตัว เขาหดแขนรัดแน่นขึ้นแทบจะโดยสัญชาตญาณ แต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงผ้าห่มว่างเปล่าที่ยังอุ่นอยู่ เขาไม่ได้ลืมตา ลมหายใจยังคงสม่ำเสมอราวกับไม่เคยตื่นขึ้นมาเลย ความระแวดระวังที่ผ่านการฝึกฝนจากการเป็นทหารทำให้เขารู้ว่า หลินจือเซี่ยกำลังสวมเสื้อผ้าและลงจากเตียงเตา จากนั้นก็มีเสียง “กึก” เบา ๆ แทบไม่ได้ยินดังขึ้นตอนเธอยกกลอนประตู

ลมเหนือพัดกรูเข้ามาชั่วขณะ ก่อนประตูจะปิดลงอีกครั้ง เผิงจ้านชิงพลิกตัว หันหน้าเข้าหาเพดาน แล้วลืมตาขึ้นมา ในความมืด รูม่านตาของเขาดำลึกราวกับบ่อน้ำแห้งขอดสองบ่อ ภรรยาตัวน้อยที่เขาแต่งงานด้วยมานานกว่าหนึ่งเดือนคนนี้ ตกลงแล้วเธอซ่อนความลับที่เขาไม่รู้เอาไว้อีกมากมายแค่ไหนกัน?