ตอนที่ 101 เหนื่อยไหม

เผิงจ้านชิงกับหลินจือเซี่ยเดินไปที่โต๊ะของหลิ่วเจี้ยนกั๋ว โต๊ะนี้ส่วนใหญ่เป็นทหารหนุ่มกับครอบครัว บรรยากาศผ่อนคลายกว่าโต๊ะของเหล่าผู้นำมาก ข้างหลิ่วเจี้ยนกั๋วนั่งเด็กสาวผมสั้นคนหนึ่ง เธอกำลังก้มหน้าแกะถั่วลิสง ใบหน้าด้านข้างดูคุ้นตา

“จ้าวเสี่ยวหลาน!” หลินจือเซี่ยตะโกนเรียก

เด็กสาวคนนั้นเงยหน้าขึ้นทันที ถั่วลิสงในมือร่วงลงพื้นดัง “แปะ” วินาทีต่อมา เธอก็กระโดดลุกขึ้นพุ่งมาหาหลินจือเซี่ย แล้วโอบคอเธอไว้แน่น “เซี่ยเซี่ย! ฉันคิดถึงเธอแทบตาย! ฉันยังว่าจะไปหาเธออยู่เลย!”

ทั้งสองกอดกันกระโดดโลดเต้น จ้าวเสี่ยวหลานเตี้ยกว่าเธอครึ่งศีรษะ ศีรษะจึงพอดีแนบอยู่ใต้คางของเธอ ถูไถจนหลินจือเซี่ยรู้สึกจั๊กจี้