ตอนที่ 100 สหายเสี่ยวเผิง เธอแต่งภรรยาดีจริง ๆ

หลังจากเอะอะวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ เวลาก็เพิ่งจะสิบโมงเท่านั้น

ซ่งเป่าจูเป็นแม่สามีของเจ้าสาว เธอยิ้มพลางไล่ทุกคนออกไป “เอาล่ะ ๆ ออกไปกันได้แล้ว ให้คู่บ่าวสาวเขาพักผ่อนกันหน่อย”

ฉีซือซือถูกหลี่หลานลากออกไป แต่ยังหันกลับมาตะโกนว่า “พี่! พรุ่งนี้ฉันมาหาเล่นด้วยนะ!”

จะมาหาอะไร รออีกสามวันกลับบ้านฝ่ายหญิงหลังแต่งงานสามวันก็ได้เจอพี่สาวลูกพี่ลูกน้องแล้ว

ในที่สุดประตูก็ปิดลง เสียงเอะอะด้านนอกถูกกั้นออกไป ภายในห้องเหลือเพียงคนสองคน กับเปลือกถั่วลิสงและเมล็ดพุทราจีนที่ถูกทิ้งเกลื่อนพื้น

เผิงจ้านชิงกลับมาจากด้านนอก ยื่นมือดึงหลินจือเซี่ยเข้ามาในอ้อมกอด “ห้องหอแกล้งกันเสร็จแล้ว เราพักกันสักหน่อยไหม?”

หลินจือเซี่ยเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากแดงสด ดวงตาเป็นประกาย “ได้สิ”

“เธอพูดเองนะ” เสียงของเขาแหบเล็กน้อย

“แน่นอน”

เธอเขย่งปลายเท้า แล้วแตะริมฝีปากเขาอย่างรวดเร็วหนึ่งครั้ง “แบบนี้”