เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากแม่ลูกพูดจาถ้อยทีถ้อยอาศัยกันจบแล้ว ก็ถึงคราวรอฟังหลินจือเซี่ยพูด
อย่ามองว่าเธอกับซ่งเป่าจูเพิ่งรับรู้ความสัมพันธ์กันได้เพียงหนึ่งวันหนึ่งคืน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับดีจนน่าเหลือเชื่อ เดิมทีพวกเธอก็เป็นแม่สามีกับลูกสะใภ้ที่เข้ากันได้ดีอยู่แล้ว บนความสัมพันธ์ชั้นนี้ยังมีความรู้สึกของคนบ้านเดียวกันเพิ่มขึ้นมาอีก แม้จะไม่ได้มาจากมิติกาลเวลาเดียวกัน แต่ต่างก็เป็นผู้ทะลุมิติ ความผูกพันนี้สนิทยิ่งกว่าสายเลือดใด ๆ เสียอีก ความสัมพันธ์ของพวกเธอ...จู่ ๆ ในหัวของหลินจือเซี่ยก็ผุดเนื้อเพลงท่อนหนึ่งขึ้นมา “เธอคือลม ฉันคือทราย คลอเคลียเคียงกันไปสุดขอบฟ้า...ฟ้าดินกว้างใหญ่ มีรักอยู่เคียงข้างกันจึงจะเรียกว่าบ้าน”
“แม่ ฉันอยากย้ายออกไปอยู่กับจ้านชิง” เธอพูด
หลังจากซ่งเป่าจูได้ฟัง เธอก็ตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ย้าย—”