กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“สวัสดีค่ะน้าทุกคน” หลินจือเซี่ยทักทายอย่างว่าง่าย จากนั้นก็คล้องแขนหลิวโส่วหลาน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสุข “แม่สามีดีกับฉันมากเลยค่ะ”
คำว่า “ดีมากเลย” สามคำนี้ทำให้หลิวโส่วหลานรู้สึกหลากหลายปะปนกันไปหมด เด็กคนนี้ดูซื่อ ๆ เซ่อ ๆ แต่กลับได้ประโยชน์ไปหมดทุกอย่าง เจ้าเล่ห์แพรวพราวอย่างกับตะแกรงร่อน
เธอกัดฟันแน่น ในเมื่อชื่อเสียงถูกยกมาถึงขั้นนี้แล้ว จะทำลายเองไม่ได้
“สหายพนักงานขาย เราเอาจักรเย็บผ้าเครื่องนี้” เสียงของหลิวโส่วหลานดังขึ้นกว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อย
หลินจือเซี่ยรีบพูดต่อ “แม่อย่าเพิ่งรีบค่ะ พวกเราดูจักรยาน นาฬิกาข้อมือ แล้วก็วิทยุเพิ่มอีกหน่อย ค่อยออกใบซื้อพร้อมกัน จะได้สะดวก”