กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามราตรีจุติ ที่พักเยาวชนปัญญาชนของกองการผลิตใหญ่หลิ่วเหอ ภายในห้องของจ้าวเสี่ยวหลาน ตะเกียงน้ำมันดวงหนึ่งส่องเปลวไฟสีส้มเหลืองเต้นระริก ทำให้เงาของคนทั้งสี่ทอดยาวสั้นสลับกันไป
บนพื้นมีอ่างไม้ใบใหญ่วางอยู่ ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมา เท้าสี่คู่เบียดกันอยู่ในอ่าง มีทั้งเท้าขาว เท้าคล้ำ เท้าใหญ่ และเท้าเล็ก คนหนึ่งเหยียบอีกคนหนึ่ง อีกคนก็ถีบกลับ จนน้ำกระเซ็นเปียกเต็มพื้น
“โอ๊ย เยาวชนปัญญาชนหู เบา ๆ หน่อย เล็บเท้าฉันเกือบโดนเธอเหยียบหลุดแล้ว!” หลินอ้ายเยวี่ยร้องโหยหวนพลางรีบหดเท้ากลับ
“ใครใช้ให้เธอยื่นเท้ามายาวขนาดนั้นล่ะ?” หูอวี้หลานสวนกลับอย่างมีเหตุผล ก่อนจะกวนเท้าในน้ำอีกครั้ง