ตอนที่ 8 แก้ปัญหาส่วนตัว

เสียงฝีเท้าด้านนอกเงียบหายไปแล้ว คนทั้งสองในห้องน้ำต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่หัวใจของหลินจือเซี่ยกลับยิ่งเต้นระทึกกว่าเดิม

มันเงียบเกินไปจนผิดปกติ ความเงียบเช่นนี้มีอยู่สองกรณี หนึ่งคือไม่มีอะไรแล้ว อีกหนึ่งคือความสงบก่อนลมฝนจะมา

เสียงเพลงปฏิวัติดังออกมาจากวิทยุ เป็นเพลง “ความสามัคคีคือพละกำลัง” ท่วงทำนองเร้าใจจนแสบแก้วหู ช่างตัดกับบรรยากาศตึงเครียดจนแทบหยุดนิ่งในเวลานี้อย่างน่าขัน

จู่ ๆ เสียงวิทยุก็หยุดลง แทนที่ด้วยเสียงกระแสไฟฟ้าแสบแก้วหู จากนั้นเสียงเคร่งขรึมจนเกือบเย็นชาก็ดังขึ้น “ผู้โดยสารทุกท่านโปรดทราบ ผู้โดยสารทุกท่านโปรดทราบ รถไฟขบวนนี้จะจอดชั่วคราวที่สถานีด้านหน้า ขอให้ผู้โดยสารทุกท่านนั่งประจำที่ ห้ามลงจากรถโดยเด็ดขาด ขอย้ำอีกครั้ง รถไฟขบวนนี้จะจอดชั่วคราวที่สถานีด้านหน้า...”

หัวใจของหลินจือเซี่ยจมดิ่งลงทันที ซวยแล้ว

รถไฟกำลังลดความเร็วลง