ตอนที่ 167 ความเปลี่ยนแปลงช่วงตั้งครรภ์ ราชสำนักกังขา

มู่หรงเจาตระหนักได้ว่าอาภรณ์คับแน่นขึ้น ก็ยามที่ก้มหน้าตรวจฎีกาอยู่ตรงโต๊ะ

มิใช่ความรู้สึกรัดตึงรวดเร็วฉับพลัน ทว่าคล้ายหน่ออ่อนในวสันตฤดูที่ค่อย ๆ ดุนดันผืนดินขึ้นมาทีละน้อย ๆ ค่อย ๆ ขยายตัวขึ้น นางก้มหน้าลูบไล้ไปยังหน้าท้องส่วนล่าง ตรงนั้นนูนขึ้นมาเล็กน้อย ส่วนโค้งเว้าบางเบา หากไม่พินิจดูย่อมมิอาจสังเกตเห็นได้เลย ทว่าในก้นบึ้งหัวใจนางกระจ่างแจ้งดี ชีวิตน้อย ๆ ในครรภ์กำลังทำให้ร่างกายของนางแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ

“ซู่เยวี่ย” นางเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา

ซู่เยวี่ยยกน้ำชาอุ่นก้าวเข้าประตูมา ก็เห็นนางยืนอยู่เบื้องหน้ากระจกทองแดง มือข้างหนึ่งกดหน้าท้องเบา ๆ สีหน้าแฝงความเลื่อนลอยบางเบาอยู่หลายส่วน “เหนียงเหนียง เป็นกระไรไปหรือเจ้าคะ”

“ไปหยิบเสื้อคลุมที่หลวมกว่านี้มาสักตัวเถิด”