ตอนที่ 154 เซียวเหยี่ยนออกศึก จัดทัพจัดขุนพล

รุ่งขึ้นยามเหม่า เซียวเหยี่ยนตื่นขึ้นตรงเวลา มู่หรงเจานั่งอยู่หน้ากระจกทองแดงแล้ว ซู่เยวี่ยกำลังจัดผมให้นาง เซียวเหยี่ยนเดินเข้าไปรับหวีมาจากนาง แล้วค่อย ๆ หวีจากด้านหลังนาง มือเบาราวกลัวว่านางจะแตกสลาย

“ไปถึงชายแดนเหนือแล้ว อย่าลืมเขียนจดหมายมา”

“รบเสร็จแล้วรีบกลับมาแต่เช้า”

คำกำชับหลั่งไหลออกมาจากปากนางอีกครั้ง เซียวเหยี่ยนวางหวีลง โอบนางจากด้านหลัง “เราสัญญากับเจ้า จะกลับมาอย่างปลอดภัย”

มู่หรงเจาหลับตาลง พิงอยู่ในอ้อมกอดเขา ถ้อยคำนับพันติดอยู่ในลำคอ สุดท้ายกลายเป็นเพียงประโยคเดียว “รักษาตัวด้วย”

เซียวเหยี่ยนพยักหน้า หันหลังก้าวยาวออกจากตำหนักฉางเล่อ ชุดเกราะสีเหลืองสดสะท้อนแสงอรุณ องอาจสง่างาม พริบตาเดียวก็หายเข้าไปในหมอกยามเช้า

มู่หรงเจายืนอยู่หน้ากระดานหน้าต่าง มือวางบนท้องน้อย เสียงเบาจนมีแต่ตนเองได้ยิน “ลูกเอ๋ย รอเสด็จพ่อของเจ้ากลับมา”