ตอนที่ 135 มีคนสนับสนุน ก็ย่อมมีคนคัดค้าน

สามยุทธศาสตร์ปกครองแผ่นดินที่มู่หรงเจาเสนอ ได้แก่ ไม่คิดฉ้อฉล ไม่กล้าฉ้อฉล และไม่อาจฉ้อฉล ทุกข้อล้วนแทงถูกจุดเจ็บปวดของผู้ได้รับผลประโยชน์เดิมในวงการขุนนาง เซียวเหยี่ยนคาดไว้แต่แรกว่าการผลักดันจะไม่ราบรื่นดั่งสายลมและสายน้ำ แต่กลับมิได้คาดคิดว่ากระแสต้านทานจะมาเร็วและรุนแรงถึงเพียงนี้

ผู้ที่ก่อคลื่นลมก่อนใครคือยุทธศาสตร์ข้อแรก คือการจัดตั้งสำนักศึกษาขุนนาง

ราชโองการเพิ่งลง ราชสำนักก็ปะทุขึ้นทันที รัฐมนตรีเฒ่าหลายคนที่ถือตัวว่าอาวุโสออกมายืนนำคัดค้าน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่ยอมจำนน

“ฝ่าบาท พวกข้าอ่านตำราจนอิ่มเอมมาหลายสิบปี ตรากตรำเล่าเรียนในห้องเย็นจนได้เข้ารับราชการ บัดนี้ยังต้องไปนั่งฟังบรรยายที่สำนักศึกษาขุนนาง นี่มิใช่การดูหมิ่นพวกข้าหรือ”

“ใช่แล้ว ข้ารับราชการมาหลายปี ผลงานทางการปกครองก็ประจักษ์อยู่ตรงหน้า ไยต้องไปเรียนหลักธรรมของระดับปราชญ์เหล่านั้นอีก”

เซียวเหยี่ยนประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร สีหน้าสงบนิ่ง ไม่เอ่ยสักคำ ปล่อยให้เบื้องล่างส่งเสียงเอะอะโวยวาย