ตอนที่ 126 เผชิญหน้าซักไซ้ในท้องพระโรง ขุนนางฉ้อฉลยอมรับผิดคาที่

วันที่ขุนนางฉ้อฉลสี่คนถูกคุมตัวกลับเข้าเมืองหลวง ฝนตกปรอย ๆ ต่อเนื่อง ความหนาวเย็นซึมเข้าถึงกระดูก

รถนักโทษแล่นผ่านถนนที่เปียกลื่น นายอำเภอจ้าวหดตัวอยู่มุมหนึ่ง ทั้งตัวสั่นเทาไม่หยุด ร่างอ้วนกลมในอดีตผอมลงไปหนึ่งขนาด ใบหน้าโหว่ลง ผมหงอกกว่าครึ่ง หมดสิ้นความเจ้าเล่ห์และสง่าราศีแต่ก่อน กล้าเพียงก้มหน้า หลบเลี่ยงคำด่าทอของประชาชนสองข้างถนน

“ขุนนางหมา! กินเงินซ่อมเขื่อน ทำให้ชาวบ้านตายไปเท่าไร!”

“ฆ่ามัน! ชดใช้ชีวิตให้ชาวบ้านที่จมน้ำตาย!”

ก้อนหิน ใบผักเน่า ถูกขว้างใส่รถนักโทษ เสียงด่าทอสะเทือนฟ้า ขุนนางฉ้อฉลอีกสามคน คนหนึ่งร้องไห้โฮไม่หยุด คนหนึ่งหน้าซีดเหมือนเถ้าถ่าน คนหนึ่งสายตาหลบหลีก ต่างหมดสิ้นความสง่าของขุนนางในอดีต