กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันที่หลิวเยี่ยนกลับสู่เมืองหลวง ฟ้าก็โปรยฝนลงมาอีกครั้ง
ฝนตกหนักกว่าตอนจากไปมากนัก กระหน่ำลงบนหลังคารถม้า เปาะแปะจนใจคนอึดอัด เขาเปิดม่านออก มองกำแพงเมืองสีหมองหม่นท่ามกลางม่านฝน เงียบงันเนิ่นนาน ปลายนิ้วกำจนซีดขาว
“ท่านหลิว” หลี่หมิงผู้ติดตามเอ่ยลองเชิงเสียงเบา “พวกเรากลับจวนพักเท้าก่อนหรือไม่ ทางสิบวันมาแล้ว ร่างกายท่านก็ทนไม่ไหว…”
“เข้าวัง” หลิวเยี่ยนวางม่านลง เสียงสงบจนฟังอารมณ์ไม่ออก “ผิดก็คือผิด รู้ผิดเร็วหนึ่งวัน ใจก็สงบเร็วหนึ่งวัน”
รถม้าไม่ได้กลับจวนหลิว กลับเลี้ยวตรงไปยังพระราชวัง