เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชายแดนเหนือ ไร้ศึกสงครามมาเนิ่นนานถึงสามเดือนเต็ม
นี่มิใช่ฎีการายงานชัยชนะธรรมดาทั่วไป ทว่านับแต่สถาปนาแคว้นต้าหยินเป็นต้นมา นี่คือความสงบสุขที่ยาวนานที่สุดของชายแดนเหนือ ในปีก่อน ๆ ช่วงเวลานี้ เป่ยตี๋อย่างน้อยต้องบุกรุกเข้ามาสักสามสี่ครา ป้อมจุดสัญญาณไฟลุกโชนเดือนละเจ็ดแปดครั้งล้วนเป็นเรื่องปรกติ ทว่าในปีนี้ กระทั่งควันสัญญาณเตือนภัยสักสายก็ยังไม่เคยลอยขึ้น
ยามข่าวส่งมาถึงในพระราชวัง ฟ้าเพิ่งจะสาง มู่หรงเจาเพิ่งตื่นบรรทม ซู่เยวี่ยกำลังหวีผมให้นาง ขันทีผู้บังคับบัญชาก็วิ่งหอบเข้ามาตลอดทาง
“เหนียงเหนียง มงคลใหญ่หลวงยิ่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
มู่หรงเจามองเขาผ่านกระจกแวบหนึ่ง “มีเรื่องอะไรกัน”
“ฎีการายงานชัยชนะจากชายแดนเหนือพ่ะย่ะค่ะ สามเดือนไร้ศึกสงคราม เป่ยตี๋มิกล้าล่วงล้ำด่านชายแดนมาแม้แต่คนเดียว ฝ่าบาทมีรับสั่งให้กระหม่อมมาเรียนท่านก่อน ตรัสว่าทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความชอบของเหนียงเหนียงพ่ะย่ะค่ะ”