ตอนที่ 79 เรายังอยู่ นโยบายใหม่ก็ยังอยู่

ข่าวคราวเรื่องการลอบปลงพระชนม์ในพิธีล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วงดุจดั่งสายลมพัดผ่านห้องโถง พัดกระพือไปทั่วทุกตรอกซอกซอยของเมืองหลวง

ตามโรงน้ำชาและร้านสุรา เหล่าราษฎรต่างล้อมวงนั่ง เสียงพูดคุยดังข่มกันไปมา มีคนตบต้นขาถอนหายใจว่าฝ่าบาททรงมีบุญญาธิการล้นพ้น มีคนด่าทอมือสังหารว่าเหิมเกริมไร้ขอบเขต ทว่าคนส่วนใหญ่กลับกดเสียงต่ำ เบียดเสียดกระซิบกระซาบกัน—

“การลอบสังหารนี้จะเกิดขึ้นลอย ๆ ได้อย่างไร เขตล่าสัตว์ของราชวงศ์คุ้มกันแน่นหนาถึงเพียงนั้น หากเบื้องหลังไม่มีตระกูลขุนนางใหญ่หนุนหลัง ผู้ใดจะกล้าลงมือ”

วาจามาถึงริมฝีปาก ทุกคนต่างก็กลืนกลับลงไปอย่างกะทันหัน แววตาเปี่ยมล้นด้วยความหวาดระแวง

ผู้ใดต่างก็กระจ่างแจ้งว่า ใต้ความสงบสุขของใต้หล้านี้ แท้จริงแล้วคลื่นใต้น้ำซัดกระหน่ำรุนแรงมาเนิ่นนาน พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ

เรื่องแรกที่เซียวเหยี่ยนกระทำหลังจากเสด็จกลับพระราชวัง คือการสืบสวนเรื่องมือสังหารอย่างถึงที่สุด

กองทัพองครักษ์หลวงเคลื่อนพลทั้งหมด องครักษ์เงากระจายกำลังไปทั่วทั้งในและนอกเมืองหลวง กรมอาญาและศาลต้าหลี่ต่างยิ่งทำงานไม่ได้หยุดพัก ตรวจค้นตามบ้านเรือนทีละหลัง แกะรอยตามเบาะแสไปทีละสาย ชั่วพริบตานั้น ทั่วทั้งเมืองตื่นตระหนกขวัญผวา ทุกคนเดินเหินแผ่วเบาราวกับย่อง ด้วยเกรงว่าจะถูกดึงเข้าไปพัวพัน

ทว่าล่วงเลยไปครบสิบวันเต็ม การสืบสวนทั้งหมดกลับจมหายไปดุจศิลาจมลงสู่ก้นสมุทร