เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากข่าวการแต่งตั้งฮั่วเจาเป็นโหวพิทักษ์อุดรแพร่สะพัดไปทั่วใต้หล้า ราชสำนักก็เงียบสงบลงได้ถึงสิบวันเต็ม
ในช่วงสิบวันนี้ ไม่มีผู้ใดกล้าวิพากษ์วิจารณ์นโยบายใหม่อีกแม้แต่ครึ่งคำ ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยถึงการระงับพระราชบัญญัติจัดสรรที่นา บรรดาขุนนางฝ่ายอนุรักษนิยมที่เคยกระโดดออกมาขัดขวางอย่างดุเดือดที่สุดเหล่านั้น บ้างก็ปิดประตูนอนป่วย บ้างก็ทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัว ด้วยกลัวว่าหากไม่ระวังเพียงนิดเดียว จะถูกฮั่วเจาผู้กุมอำนาจที่แท้จริงเพ่งเล็งเอาได้
ในที่สุดเซียวเหยี่ยนก็ผ่อนลมหายใจได้บ้าง ทว่าในใจเขากลับกระจ่างแจ้งยิ่งกว่าผู้ใด—
นี่เป็นเพียงความเงียบสงบก่อนพายุฝนจะโหมกระหน่ำเท่านั้น
วันที่สิบเอ็ด พายุที่ควรจะมา ในที่สุดก็มาถึงจนได้
การว่าราชการยามเช้าในวันนั้น บรรยากาศภายในโถงไท่เหอเคร่งเครียดหนักอึ้ง