ตอนที่ 66 กระดูกไทเฮายังไม่ทันเย็น พวกเขาก็คิดจะก่อการกบฏแล้ว

ช่วงเวลาไว้ทุกข์ของไทเฮาเพิ่งผ่านพ้น ราชสำนักก็ระเบิดความวุ่นวายขึ้นทันที

ชนวนเหตุคือฎีกาฉบับหนึ่งของรองเสนาบดีกรมคลังท่านเฉิน

เฉินซื่อหลางยื่นหนังสือ โดยอ้างเหตุผลว่า “ระหว่างพระราชพิธีไว้ทุกข์แผ่นดิน ไม่ควรดำเนินการปฏิรูปขนานใหญ่” ร้องขอให้ระงับการผลักดันพระราชบัญญัติจัดสรรที่นาไว้ชั่วคราว

พอฎีกาถูกยื่นขึ้นไป ราชสำนักก็ส่งเสียงโต้เถียงกันจนแทบถล่มทลายในพริบตา

ขุนนางฝ่ายปฏิรูปตบโต๊ะคัดค้านทันควัน ฝ่ายอนุรักษนิยมต่างพากันเห็นพ้อง คนทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากันผ่านแถวขุนนางราชสำนัก น้ำลายกระเซ็น ตบโต๊ะด่าทอกันไปมา ดูท่าแล้วแทบจะถกแขนเสื้อลงไม้ลงมือ

เซียวเหยี่ยนประทับนิ่งอยู่บนบัลลังก์มังกร ฉลองพระองค์ด้วยเครื่องแต่งกายไว้ทุกข์ ทอดพระเนตรละครปาหี่ฉากนี้ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

เขาไม่ตรัสสิ่งใด และไม่ห้ามปราม เพียงมองดูเงียบ ๆ เช่นนั้น ประหนึ่งประติมากรรมน้ำแข็งที่จมดิ่งอยู่กลางโถง

กระทั่งทะเลาะกันจนคอแหบแห้ง บรรยากาศวุ่นวายโกลาหลถึงขีดสุด เขาจึงค่อย ๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงสงบนิ่งจนน่าหวาดหวั่น “ทะเลาะกันเสร็จแล้วรึ”

ภายในโถงเงียบกริบไร้สรรพเสียงในพริบตา แม้แต่เสียงหายใจก็ยังผ่อนให้เบาลง