ตอนที่ 65 ความแค้นของรุ่นก่อน ไม่ควรให้พวกเรามาแบกรับ

พระราชพิธีพระบรมศพของไทเฮาเพิ่งผ่านพ้น เซียวเหยี่ยนก็ล้มป่วย

ไม่ใช่โรคร้ายที่นอนติดเตียงลุกไม่ขึ้น แต่เป็นความอ่อนเพลียที่เคี่ยวกรำจากความโศกเศร้าหลายวันติดต่อกันและการเฝ้าพระศพจนสิ้นเปลืองกำลังใจ ทั้งคนยังห่อเหี่ยว ไม่มีจิตวิญญาณแม้สักครึ่งส่วน

หมอหลวงตรวจชีพจรแล้วเพียงกล่าวว่าความกังวลเศร้าโศกทำร้ายจิตใจ สั่งยาต้มกล่อมประสาท กำชับซ้ำว่าต้องพักฟื้นเงียบ ๆ

แต่เซียวเหยี่ยนจะยอมพักจริงหรือ

ฎีกาก็ยังทรงพิจารณาเหมือนเดิม ขุนนางก็ยังทรงพบเหมือนเดิม เพียงแต่ขาดความร่าเริงองอาจเช่นเมื่อก่อนไปบ้าง

สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป คือสามวันเต็มเขามิได้ย่างเท้าเข้าตำหนักฉางเล่อแม้ก้าวเดียว

หลายวันมานี้ ภายในตำหนักฉางเล่อเงียบจนน่ากลัว