ตอนที่ 59 พวกนางจะลงมือแล้ว

วันที่สามหลังจากจื่อเยวียนถูกพาตัวไปอย่างลับ ๆ เมืองหลวงก็มีฝนหนาวสายแรกของฤดูหนาวตกลงมา

สายฝนบางและถี่ กระทบชายคาเป็นเสียงซู่ ๆ ท้องฟ้ามืดครึ้มกดต่ำลง อึดอัดจนผู้คนหายใจไม่ออก

ภายในตำหนักฉางเล่อ มู่หรงเจานั่งอยู่ริมหน้าต่าง มือถือม้วนตำราไว้ แต่สายตากลับไม่ยอมทอดลงบนตัวอักษรเสียนาน

ซู่เยวี่ยร้อนใจจนเดินวนไปมาอยู่ข้าง ๆ เสียงยังสั่นเครือ “เหนียงเหนียง ท่านรีบตัดสินใจเถิดเจ้าค่ะ! จื่อเยวียนถูกหวังหมิ่นกักตัวไว้สามวันแล้ว หากพรุ่งนี้นางกล้าพูดจาเหลวไหลในท้องพระโรงจริง…”

มู่หรงเจาเงยตาขึ้น ยิ้มบาง ๆ “นางจะให้การอะไรกันได้เล่า?”

ซู่เยวี่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยตะกุกตะกัก “ก็…ก็บอกว่าท่านตอนนั้นจงใจใส่ร้ายพระสนมชูผิน…”

“คำที่นางพูด มีใครเชื่อหรือ?” มู่หรงเจาปิดตำรา ลุกขึ้นเดินไปริมหน้าต่าง มองกำแพงวังซ้อนชั้นในม่านฝน น้ำเสียงสงบจนเกือบเย็นชา

ซู่เยวี่ยก้มหน้า ส่ายหน้าอย่างซื่อตรง “ข้ารับใช้ไม่ทราบเจ้าค่ะ”