ตอนที่ 56 เจาเอ๋อร์ เจ้ามีเรื่องปิดบังเรา

ข่าวคนของหวังฉงถูกฮั่วเจาจับกุม ประดุจลมพายุสายหนึ่ง พัดกวาดไปทั่วทุกตรอกซอกซอยในเมืองหลวงชั่วพริบตา

ในโรงน้ำชาและร้านสุรา เหล่าผู้ดื่มชาและคนคอสุรานั่งล้อมวงวิพากษ์วิจารณ์ ส่งเสียงเซ็งแซ่สะเทือนฟ้า มีคนตบโต๊ะชื่นชมแม่ทัพฮั่วว่าองอาจกล้าหาญยิ่ง มีคนทอดถอนใจว่าจิ้งจอกเฒ่าหวังฉงในที่สุดก็มีวันติดร่างแห คนจำนวนมากยิ่งกว่านั้นกลับกดเสียงต่ำ กระซิบกระซาบพูดคุยกัน ว่าขุมอำนาจตระกูลใหญ่ที่หนุนหลังหวังฉง ครานี้เห็นทีจะต้องพังภินท์ลงจริง ๆ แล้ว

ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยคำว่า “ตระกูลเซียว” ออกมาอย่างเปิดเผย ทว่าทุกคนต่างรู้แก่ใจดี

หวังฉงล่มสลาย ย่อมหมายความว่าความตั้งใจของฝ่าบาทที่จะแตะต้องรากฐานของตระกูลใหญ่ ไม่อาจซ่อนเร้นไว้ได้อีกต่อไป

ฟ้าแห่งแผ่นดินนี้ กำลังจะเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ

ห้องตำราจวนตระกูลเซียว

เซียวเหิงยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองไปยังทิศทางวังลึก นิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจาเนิ่นนาน

บ่าวรับใช้เข้ามารายงาน “นายท่าน ทางฝั่งฮูหยินส่งคนมาอีกแล้วเจ้าค่ะ ถามว่าท่านจะสามารถ...”

“ไม่อาจ” เซียวเหิงเอ่ยขัดเขา น้ำเสียงเหนื่อยล้า “บอกนาง มีชีวิตอยู่ให้ดี อย่าได้ทำเรื่องโง่เขลาอีก ตระกูลเซียว... ช่วยนางไม่ได้”