กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ข่าวที่เซียวเหยี่ยนสอบสวนพระสนมชูผินในคืนนั้นแพร่ไปทั่ววังหลังภายในคืนเดียว ทุกคนเงียบกริบจนไม่กล้าส่งเสียง แม้แต่เดินก็ยังเบาฝีเท้าลง
พอรุ่งเช้าฟ้ายังไม่สาง จางหมอหลวงหัวหน้าสำนักแพทย์หลวงก็ถูกพระราชโองการลับเรียกเข้าห้องทรงพระอักษร
จางหย่วนสื่ออายุใกล้หกสิบ ปีทำงานในสำนักแพทย์หลวงมา 41 ปี ผ่านสองรัชสมัยสามฮองเฮา เป็นผู้มีอาวุโสที่สุดในวังและเป็นผู้ที่เข้าใจการนิ่งเงียบที่สุดด้วย เขาเข้าห้องทรงพระอักษรแล้วก็คุกเข่าถวายบังคม ศีรษะก้มต่ำมาก แต่สันหลังกลับตึงราวกับธนูที่ถูกดึงจนสุดสาย
เซียวเหยี่ยนประทับบนบัลลังก์มังกร สายตาสงบนิ่งแต่แฝงพละกำลังที่ทะลุทะลวงใจคน “จางหย่วนสื่อ เจ้าเข้าสำนักแพทย์หลวงมากี่ปีแล้ว”
“ทูลฝ่าบาท ข้ารับราชการตามพระราชโองการในปีที่สิบสามแห่งรัชกาลเจียจิ้ง ถึงบัดนี้ครบ 41 ปีพอดี” เสียงของชายชราเรียบหนัก แต่ก็ยากจะปกปิดความตึงเครียดไว้ได้
“41 ปี” เซียวเหยี่ยนเอ่ยซ้ำช้า ๆ น้ำเสียงเย็นลงเรื่อย ๆ “เช่นนั้นเราถามเจ้า—ยี่สิบปีก่อน ฮูหยินหรงกั๋ว หวังหมิ่น เคยเชิญเจ้าเข้าจวนตระกูลเซียวเพื่อตรวจสิ่งหนึ่งหรือไม่”