ตอนที่ 5 อาหารพิษคร่าชีวิต! ผ่านพ้นอีกหนึ่งเคราะห์!

หลังจากศึกด่านเยี่ยนเหมินผ่านพ้น ขบวนก็หยุดพักฟื้นฟูชั่วคราว

อาการบาดเจ็บของเว่ยเจาสาหัสยิ่งนัก แผ่นหลังเนื้อหนังแหลกเหลว มีไข้สูงซ้ำไปซ้ำมา หลายต่อหลายคราเกือบก้าวข้ามประตูนรก มู่หรงเจาละทิ้งสถานะ เฝ้าดูแลอยู่ข้างเตียงด้วยตนเอง ป้อนน้ำเปลี่ยนสมุนไพร มิได้คลาดสายตาแม้ชั่วครู่

ช่วงหลายวันมานี้ นางค้นพบรายละเอียดประหลาดอย่างหนึ่ง

ทุกคราที่คนวังยกสำรับอาหารมา เว่ยเจาแม้จะอ่อนแรงจนแทบยกมือไม่ขึ้น ก็จะฝืนทนลิ้มลองคำหนึ่งก่อนเสมอ รอจนมั่นใจว่าไร้สิ่งผิดปกติ ถึงจะเลื่อนมาตรงหน้านางอย่างเงียบเชียบ

วันนี้ มู่หรงเจามองดูเขาหยิบคู่ตะเกียบขึ้นมา ในที่สุดก็เอ่ยปาก “เจ้ากำลังทำอะไรกัน”

การกระทำของเว่ยเจาชะงักไป เอ่ยเสียงแผ่ว “ใจระวังคนไม่อาจไร้ องค์หญิงทรงมีร่างล้ำค่าดั่งทองหมื่นชั่ง ไม่อาจผิดพลาดได้แม้เพียงเสี้ยว”

ถ้อยคำเรียบง่ายเบาบาง ทว่ากลับเอาชีวิตเข้าเดิมพัน