กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สามวันต่อมา หิมะใหญ่ยังมิหยุดตก ประตูเมืองราชาเป่ยซั่วเปิดกว้าง ขบวนสมรสเชื่อมสัมพันธ์จัดแจงสัมภาระเตรียมพร้อมออกเดินทาง
ตามกฎระเบียบแล้ว ก่อนออกเรือนจำต้องเข้าสู่วังชั้นในเพื่อกราบทูลลาเสด็จพ่อ
มู่หรงเจาสวมชุดแต่งงานสีเรียบ มาถึงด้านนอกตำหนักบรรทมของจักรพรรดิเพียงลำพัง
ประตูโถงปิดสนิท ตัดขาดภายในภายนอก
มหาดเล็กค้อมกายกระซิบเสียงเบา “องค์หญิง ฝ่าบาทพระวรกายมิทรงพระเกษมสำราญ มิทรงสะดวกพบผู้ใด พระองค์ทำความเคารพตรงนี้เถิดพ่ะย่ะค่ะ”
ไม่สบาย
ไม่สบายอีกแล้ว
สิบปีมานี้ เสด็จพ่อพระองค์นี้มีเพียงข้ออ้างเดียวนี้ต่อบุตรสาวในตำหนักเย็นเช่นนางเสมอมา
มู่หรงเจามิได้ดึงดัน นางคุกเข่าลงนอกโถงอย่างเงียบงัน โขกศีรษะสามครั้งตามธรรมเนียมอย่างเคร่งครัด
“หม่อมฉัน ทูลลาฝ่าบาทเพคะ”