บทที่ 136 เขาอู่ตังแห่งอี้เทียน

บทที่ 136 เขาอู่ตังแห่งอี้เทียน

"ปวด เจ็บปวดเหลือเกิน!"

ณ เขาอู่ตัง ภายในห้องพักอันเรียบง่ายหลังหนึ่ง ชายหนุ่มในชุดขาวลุกขึ้นนั่งบนเตียง สองมือกุมศีรษะตนเองไว้แน่นไม่หยุด สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน

ประจวบเหมาะที่การกระทำของเขาถูกนักพรตน้อยผู้เพิ่งเดินเข้ามาพบเห็นเข้าพอดี จึงรีบวิ่งกระหืดกระหอบออกไปข้างนอกอย่างไม่คิดชีวิต

พลางวิ่งพลางตะโกนกู่ร้องไม่ขาดปากว่า

"ท่านซือคง เขาฟื้นแล้วขอรับ!"

เสียงของนักพรตน้อยดังก้องกังวานไปทั่วทั้งเขาอู่ตัง

ในเวลาเดียวกัน ณ ตำหนักพรตบนยอดเขาอู่ตัง ชายชราผมขาวโพลนผู้หนึ่งได้ลืมตาขึ้น

ชั่วพริบตานั้น เงาร่างก็เลือนหาย สลายไปจากภายในตำหนัก