บทที่ 133 ความเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึงของกระบี่โบราณ

บทที่ 133 ความเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึงของกระบี่โบราณ

คำพูดของเฉินฉางอันอ่อนโยนยิ่งนัก ไม่มีท่าทีเหินห่างอย่างจงใจเหมือนดั่งกาลก่อนอีกต่อไป

เมื่อจางซุนหลิงหลงได้ยินสุรเสียงของสหายเก่า นางก็แย้มยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขยิ่งนัก

ราวกับกาลเวลาได้หมุนวนหวนคืน กลับไปยังชั่วขณะที่พานพบกันคราแรก