บทที่ 106 หวนคืน เพลงกระบี่ต้าฮวง [ความในใจ]

บทที่ 106 หวนคืน เพลงกระบี่ต้าฮวง [ความในใจ]

สุรเสียงของจักรพรรดิสวรรค์สั่นสะเทือนทั่วทุกชั้นฟ้า

ผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วนต่างสัมผัสได้ถึงความองอาจเผด็จการของจักรพรรดิสวรรค์ยุคบรรพกาลในยุคแห่งตำนานอีกครา

ทว่าผู้เฒ่าชางเหล่าส่ายหน้าเบาๆ "หากเจ้าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ในช่วงรุ่งโรจน์ไร้ตำหนิ ความเป็นความตายคงยากคาดเดา บางทีอาจพอมีโอกาสอันริบหรี่อยู่บ้าง"

"ทว่ายามนี้ ในเมื่อเจ้าดับสูญไปแล้ว เช่นนั้นก็จงไหลรินไปตามสายธารกาลเวลาต่อไปเถิด จงลบล้างความไม่ยอมจำนนในใจเจ้าให้มลายสิ้นไปเสีย"

สิ้นเสียง ชายชราก็สะบัดมือ พลานุภาพอันไร้เทียมทานอันไพศาลทะลวงผ่านสายธารกาลเวลา ซัดหมัดหนึ่งเข้าใส่ตำแหน่งที่จักรพรรดิสวรรค์ยืนอยู่อย่างรุนแรง

"โอกาสอันริบหรี่รึ? ขอเพียงข้ายังอยู่ ชัยชนะย่อมคงอยู่!"

ชั่วพริบตา ปราณกระบี่อันเกรียงไกรสายหนึ่งก็พุ่งตรงเข้าใส่ชายชรา หลังจากตวัดกระบี่เดียวฟันการโจมตีของชายชราจนแหลกสลายแล้ว ก็สะบัดกระบี่อีกคราตัดขาดสายธารกาลเวลาและห้วงมิติทั้งหมดลง

แม่น้ำไหลย้อนกลับ เส้นกาลเวลาอันสับสนวุ่นวายล้วนปั่นป่วน ประวัติศาสตร์โบราณกาลมากมายถูกคว่ำทิ้งและเริ่มต้นใหม่ทั้งหมดในบัดดล

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทั่วหล้าเมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ ต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ