บทที่ 71 ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าชมดาวพร่างพรายเต็มฟากฟ้า

บทที่ 71 ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าชมดาวพร่างพรายเต็มฟากฟ้า

ภายในสุสานโบราณ บนเตียงหยกเย็น

เสี่ยวหลงหนี่ประคองเฉินฉางอันไว้ในอ้อมอก พลางถ่ายทอดกำลังภายในเข้าสู่ร่างของเขา พลางทอดมองใบหน้าของเฉินฉางอันที่เริ่มมีเลือดฝาดขึ้นทุกวัน แล้วคลี่ยิ้มออกมาบางเบา

ยามนี้ เฉินฉางอันก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ในความพร่ามัวสะลึมสะลือ เขาแลเห็นเสี่ยวหลงหนี่

สี่สายตาประสานกัน ทั้งสองต่างสบตากันแล้วยิ้มออกมา

"ตื่นแล้วหรือ ฉางอัน!"

"อืม"

เสี่ยวหลงหนี่ดีใจจนนำมือของเฉินฉางอันสอดเข้าไปในแขนเสื้อของนาง ทั้งสองอิงแอบแนบชิดกันอย่างแนบแน่นผ่านผืนผ้า

เฉินฉางอันยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขยิ่งนัก