บทที่ 28 พวกเจ้ายังมีคำสั่งเสียอันใดอีก

บทที่ 28 พวกเจ้ายังมีคำสั่งเสียอันใดอีก

เมื่อเฉินฉางอันเห็นภาพนี้ ก็มิได้ลังเลแม้แต่น้อย กวัดแกว่งกระบี่ยาวพุ่งเข้าเข่นฆ่ากลางฝูงชนอีกครา

ในเมื่อมาถึงป่าไผ่แห่งนี้ ทั้งยังอยู่ร่วมกับเจินจื้อปิ่งแห่งนิกายเฉวียนเจิน เช่นนั้นโดยพื้นฐานแล้วย่อมเป็นศัตรูของเขาทั้งสิ้น

ยามเผชิญหน้ากับศัตรู ไม่จำเป็นต้องมีความเมตตา และไม่จำเป็นต้องมีมารยาทอ่อนน้อมถ่อมตนอันใด

มีเพียงชิงลงมือก่อนเพื่อกุมความได้เปรียบ นี่จึงจะเป็นสิ่งที่มือกระบี่ผู้คู่ควรพึงกระทำ

เพียงชั่วพริบตา สภาพการณ์ก็แทบไม่ต่างอันใดกับคนของสำนักเฉวียนเจินก่อนหน้านี้

หลังจากเฉินฉางอันพุ่งเข้าสู่ฝูงชน ก็ประดุจหมาป่าหลุดเข้าฝูงแกะ เข่นฆ่าตลบไปทั่วทั้งสี่ทิศ

อวี๋ต้าไห่ถึงกับยืนงงงันเป็นไก่ตาแตก ตนยังมิทันได้ออกคำสั่ง คนตรงหน้ากลับลงมืออย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ยังมีคุณธรรมในยุทธภพหลงเหลืออยู่บ้างหรือไม่

มีเพียงเจินจื้อปิ่งที่ยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นภาพอันคุ้นตาเช่นนี้ ก็ตื่นตระหนกจนต้องตะโกนก้อง "ประมุขพรรคอวี๋ รีบลงมือเร็วเข้า!"

"มันกำลังบั่นทอนกำลังของพวกท่าน จะปล่อยให้มันเข่นฆ่าต่อไปเช่นนี้มิได้เด็ดขาด"