กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
เขาไม่เพียงแต่ไม่กลัวการถูกมอง แต่ยังสบตากับฉินจู๋ซีอย่างองอาจผ่าเผย สายตาของทั้งสองประสานกันแน่นิ่ง
“อ้อ คุณโชคดีจังนะ”
ฉินจู๋ซีเบือนสายตาหนี พลางเอ่ยอย่างแห้งแล้ง
เขาวางท่าองอาจผ่าเผยเกินไป จนทำเอาเธอรู้สึกผิดขึ้นมาเสียอย่างนั้น ทั้งที่เมื่อครู่ยังสงสัยเขาอยู่เลย
“อืม ฉันจะกินเนื้อกระต่ายผัดเผ็ด!”
เขากล่าวเน้นย้ำอีกครั้ง
ฉินจู๋ซีตัดใจแบ่งเนื้อกระต่ายให้เขาไม่ได้ งั้นเขาเอาวัตถุดิบมาส่งให้เองคงได้แล้วใช่ไหมล่ะ!
“ได้ ๆ ๆ ฉันรู้แล้ว ตอนเย็นจะทำให้ ตอนนี้ไม่ทันแล้ว”
ฉินจู๋ซีรังเกียจเป็นที่สุด เร่งอยู่ได้ เธอเป็นแค่คนทำอาหาร ไม่ใช่แม่นมของเขานะ!
“อืม งั้นฉันไปละ”