ตอนที่ 30 ปีนต้นไม้ชิงใต้หล้า

ยังคงเป็นเด็กชายตัวสูงกว่าที่ส่งเสียงหัวเราะเยาะ คำพูดที่พ่นออกมาไม่ต้องบอกเลยว่าฟังระคายหูแค่ไหน แถมยังเรียกขี้โรคคำก็ขี้โรคคำ ช่างอหังการเสียจริง

ฉินจู๋ซีไม่ถือสากับเด็กเมื่อวานซืนพรรค์นี้ เธอเอ่ยอย่างสุขุม

“ถ้าฉันปีนขึ้นไปเอาครอบนกนั่นลงมาได้ จะว่ายังไง?”

“จะว่ายังไงได้อีกล่ะ ของข้างในก็ตกเป็นของเธอไปสิ แล้วฉันจะเรียกเธอว่าคุณย่าทวดด้วยเอ้า!”

เด็กผู้ชายวัยนี้ดื้อรั้นไม่ยอมคนที่สุด คำสั่งสอนของพ่อแม่ยังไม่ฟัง แล้วนับประสาอะไรกับแม่นางแบบนี้

“ได้ นี่นายพูดเองนะ แล้วนายล่ะ ซุนต้าเป่า?”

ฉินจู๋ซีเชิดคางชี้ไปทางเด็กชายตัวเตี้ยกว่าข้าง ๆ เขาชื่อซุนต้าเป่า ส่วนตัวแสบที่น่าเกลียดน่าชังคนนั้นชื่อหลี่ฟาไฉ