เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
ฉินจู๋ซีปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
“เธอคิดจะค้าขายจริงหรือเปล่า ถ้าไม่เอากำไรแล้วทำไมถึงขาย 1 เหมา 5 ฉันไม่เชื่อหรอก ชิ้นละ 1 เหมา 5 เธอจะขายหรือไม่ขาย? ถ้าไม่ขายฉันจะไปแล้วนะ”
“ได้ค่ะ เชิญท่านเดินช้า ๆ”
ฉินจู๋ซีเอ่ยด้วยรอยยิ้มเปี่ยมล้น ทั้งยังผายมือส่งสัญญาณเชิญให้อีกฝ่าย
ตอนแรกสวี่ถิงจือยังนึกไม่ออกว่าคนผู้นั้นคือใคร พอฟังหลายประโยคเข้าเขาก็จำได้ นี่ไม่ใช่ฉินจู๋ซีหรอกหรือ น้ำเสียงการพูดจาของเธอแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก มิน่าล่ะเขาถึงจำไม่ได้ในแวบแรก
สวี่ถิงจือกวาดสายตามองฉินจู๋ซีอีกครั้ง แววตาลึกล้ำลงเล็กน้อย ในหัวไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เพียงครู่หนึ่ง เขาก็เดินเลี่ยงไปซื้อของที่แผงอื่นแล้วจากไป ออกจากตลาดมืดไปโดยสมบูรณ์
“มองอะไรกัน ตัวต้นเหตุนี่ ฉันก็ไม่ได้สนิทกับนายเสียหน่อย”