กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
หยางเหมยเหมยถามอย่างเดือดดาล พลางจ้องมองย่าของเธอด้วยสายตาเคียดแค้น
ถูกควบคุมมานานหลายปี ในใจเธอหมดความอดทนไปนานแล้ว คนทั้งตระกูลใหญ่นี้เท่ากับกินของเธอใช้ของเธอ แล้วยังรังแกเธอทุกวัน โลกนี้มีเรื่องที่ไม่เป็นธรรมขนาดนี้ได้ยังไง!
“ยังกล้าเถียงอีก! ของแกของฉันอะไรกัน ของแกก็คือของฉันไม่ใช่หรือไง! ถ้าไม่ใช่เพราะแม่คนนี้คลอดพ่อของแกออกมา แล้วพ่อของแกก็ทำให้แกเกิดมา จะมีแกมาจากไหนได้!”
ยายเฒ่าหยางพูดอย่างเป็นเรื่องธรรมดา จากนั้นก็บิดเนื้อหยางเหมยเหมยไปอีกทีหนึ่ง
ยัยหนูคนนี้ยิ่งโตอารมณ์ก็ยิ่งร้ายขึ้นจริง ๆ ถึงกับกล้าแอบซ่อนเนื้อแล้ว ถ้างั้นเงินล่ะ เงินก็คงแอบซ่อนไว้ไม่น้อยเลยใช่ไหม?
“แม่ แม่ อย่าตีเธอเลยนะ เธอรู้ตัวว่าผิดแล้ว เหมยเหมยรู้ตัวว่าผิดแล้ว”