กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
“ฉินจู๋ซี ฉันเคยเตือนแล้วนะว่าให้อยู่ห่างจากเขาไว้ ไม่อย่างนั้นจุดจบของเธอ มันจะไม่เรียบง่ายแค่นี้แน่”
ฉินจู๋ซีสะดุ้งตื่นจากความฝันพร้อมเหงื่อที่โทรมกาย หัวใจส่งความเจ็บปวดแปลบขึ้นมาเป็นระลอก ในหัวเหลือเพียงแค่ประโยคนี้เท่านั้น
“อยู่ห่างจากใคร จุดจบอะไร แล้วฉันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย”
ฉินจู๋ซีมองดูห้องที่มีเพียงผนังว่างเปล่าสี่ด้านด้วยสีหน้างุนงง สมองและหัวใจค่อย ๆ สงบลงอย่างช้า ๆ เธอตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ โดนรถชนตายนี่นา ต่อให้เธอจะมีพลังมหาศาลก็ไม่อาจต้านทานแรงปะทะของรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้ามาบดขยี้ได้ สุดท้ายคงแหลกเป็นเศษเนื้อไปแล้วกระมัง
สิ่งเดียวที่น่ายินดีคือ ก่อนจะกลายเป็นเศษเนื้อเธอสลบไปเสียก่อน จึงไม่ทันได้สัมผัสความเจ็บปวดเจียนกระดูกแตกละเอียดนั้น