เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 305 ทุกอย่างล้วนว่างเปล่า
เหตุการณ์วุ่นวายเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตอนที่จ้าวเฟิงหยางเห็นซาลาเปาถุงใหญ่ที่หยิบออกมาจากกระเป๋านักเรียนของผางเหม่ยเหม่ย โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าเป็นซาลาเปาจากร้านไหน ความโกรธเคืองเล็ก ๆ น้อย ๆ
เมื่อครู่ก็ปลิวหายไปในกลีบเมฆหมดแล้ว
“ยัยอ้วน คุณลุงคุณป้ารักเธอมากจริง ๆ ซาลาเปาร้านนี้ซื้อยากมากเลยนะ เวลาที่คุณอาผู้หญิงของฉันทะเลาะกับคุณอาเขย พอคุณอาเขยอยากจะง้อ
ก็ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ไปซื้อซาลาเปาร้านนี้ คุณอาผู้หญิงของฉันถึงจะยอมหายโกรธลงบ้าง”
จ้าวเฟิงหยางกินซาลาเปาไปพลางหรี่ตาลง “ฉันได้ยินมาว่า ฝีมือของร้านนี้สืบทอดกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ
เมื่อก่อนครอบครัวของพวกเขาเคยเป็นพ่อครัวหลวงอะไรนี่แหละ ต่อมาเกิดสงครามก็เลยหนีกลับมาบ้านเกิด แล้วเปิดร้านขายซาลาเปา