กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 304 จ้าวเฟิงหยางจะไปมีความกล้าขนาดนั้นได้ยังไง
แต่เมื่อลองคิดดูดี ๆ ก็ดูเหมือนจะถูกต้องแล้ว
ผางเหม่ยเหม่ยไม่ได้เลือกที่จะปฏิเสธความรักเพราะผิดหวังกับมัน แต่เป็นเพราะเธอมีความรักมากมายอยู่แล้ว เธอไม่ขาดความรักส่วนนี้ จึงไม่เห็นคุณค่าของมัน
“เหม่ยเหม่ย เธอเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วนะ” ต้วนเจียเจียกอดแขนของผางเหม่ยเหม่ย
นี่ไม่ใช่การชิงชังโลกและผู้คน และไม่ใช่การพร่ำเพ้อโทษฟ้าดิน แต่เป็นเพราะเธอไม่ต้องการมันต่างหาก
เด็กสาวทั้งสองคนอิงแอบกัน ผางเหม่ยเหม่ยหัวเราะคิกคักพลางพูดว่า “ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว ใช่ไหมล่ะ!”
“ใช่! เธอดีมากเลยล่ะ!”
เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนยังไม่ทันได้ออกจากบ้าน พ่อแม่ของผางเหม่ยเหม่ยก็มาถึงบ้านตระกูลต้วนเสียก่อน