กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 97 พระเอกต้นฉบับจอมมันเยิ้ม
อาหารของเมืองฮว่าสุ่ยเน้นรสชาติหอมเผ็ดสดใหม่ กินแล้วเจริญอาหารมาก
โดยเฉพาะตอนกินในฤดูหนาว กินเสร็จหนึ่งมื้อถ้าเป็นคนกินเผ็ดไม่ได้อาจจะเหงื่อแตกท่วมตัวเลยทีเดียว
เฉินเจิงเหนียนกินจนตาแดงและปากก็แดงไปหมด
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังตัดใจวางตะเกียบไม่ลง
“ผมมาคราวนี้ คุ้มค่าจริง ๆ ได้กินของอร่อย แถมยังได้ไอเดียดี ๆ กลับไปอีก”
“ถ้าจัดการเรื่องนี้เสร็จ บรรณาธิการบริหารหยางต้องชมผมแน่!”
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้กินข้าวด้วยกันหนึ่งมื้อหรือเปล่า เฉินเจิงเหนียนและต้วนเจียเจียจึงคุยกันอย่างสนิทสนมมากขึ้น
“คุณไม่รู้หรอกว่าตอนที่ผมเพิ่งเข้าสำนักพิมพ์ใหม่ ๆ พนักงานเก่าพวกนั้นรังแกคนยังไงบ้าง”
“คุณรู้จักบรรณาธิการหลี่ตัวเหนียนใช่ไหม”