กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 96 ลิขสิทธิ์นิยาย
“ใช่ ใช่ ใช่!” เฉินเจิงเหนียนรีบตอบรับ “ผมคือเฉินเจิงเหนียน”
ต้วนเจียเจียกลับรู้สึกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าค่อนข้างตรงกับเสียงที่เธอได้ยินในโทรศัพท์
อายุไม่มาก ในดวงตายังคงหลงเหลือความใสซื่อบริสุทธิ์แบบนักศึกษาอยู่
“ข้างหน้ามีร้านอาหารที่บรรยากาศไม่เลวร้านหนึ่ง ไปที่นั่นกันไหม”
ต้วนเจียเจียพูดกับเฉินเจิงเหนียนอย่างชำนาญ “ฉันจะเลี้ยงอาหารพื้นเมืองคุณเอง”
เฉินเจิงเหนียนกลับรู้สึกไม่ค่อยชินนัก
อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนวัยทำงานที่รับเงินเดือนแล้ว ส่วนต้วนเจียเจียเป็นเพียงเด็กมัธยมปลาย
การที่เขาให้เด็กมัธยมปลายเลี้ยงข้าว ถ้าเรื่องนี้แพร่ไปถึงหูคนรู้จัก เขาจะไม่ถูกหัวเราะเยาะจนตายหรือ
“ผมเลี้ยงเองเถอะ” เฉินเจิงเหนียนเพิ่งพูดขึ้นก็ถูกต้วนเจียเจียพูดแทรก