เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 7 ขอหย่า
ต้วนเจียเจียนอนพักในโรงพยาบาลร่วมครึ่งเดือน พอออกจากโรงพยาบาลอีกครั้ง ผมที่ถูกตัดแหว่งเป็นรอยหมาแทะบนหัวก็ดูไม่แปลกประหลาดขนาดนั้นแล้ว
วันออกจากโรงพยาบาล ต้วนซู่หนานขี่จักรยานของที่บ้าน ด้านหน้าแขวนเสื้อผ้าเปลี่ยนซักช่วงที่ต้วนเจียเจียอยู่โรงพยาบาลกับแก้วน้ำเคลือบสำหรับกินข้าว
ด้านหลังมีต้วนเจียเจียนั่งซ้อนท้าย สองพ่อลูกปั่นกลับบ้านกันอย่างเชื่องช้าเช่นนี้
ช่วงหลายวันที่อยู่ด้วยกันในโรงพยาบาล แม้ต้วนเจียเจียจะยังไม่เข้าใจถ่องแท้ว่าตัวเองทะลุมิติมาในนิยายหรือมาอยู่โลกคู่ขนาน
แต่เธอก็สามารถปรับตัวเข้ากับการอยู่ร่วมกับต้วนซู่หนานได้แล้ว
ต้วนซู่หนานไม่เพียงมีชื่อและหน้าตาเหมือนกับพ่อในความทรงจำของต้วนเจียเจียทุกประการ
คนทั้งสองแม้แต่สไตล์การทำสิ่งต่างๆ และนิสัยการกินก็ยังเหมือนกันเป๊ะ