กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 6 พ่อผิดไปแล้ว
ต้วนซู่หนานส่งป้าหวังกลับไป ตอนกลับมายังแวะไปซื้อโจ๊กเปล่ากับกับข้าวเล็กน้อยที่โรงอาหารของโรงพยาบาล
เขาประคองชามเคลือบที่ยืมมาจากโรงอาหาร วางลงบนตู้เหล็กข้างเตียงอย่างระมัดระวัง มองต้วนเจียเจียที่อยู่บนเตียงแล้วอดถอนหายใจไม่ได้
ต้วนเจียเจียที่นอนอยู่บนเตียงก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ ลอบลืมตาขึ้นมาเงียบๆ
พอลืมตา น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
สายตาของเธอไม่อาจละไปจากร่างของต้วนซู่หนานได้เลย
เมื่อก่อน เธอเคยมองรูปถ่ายของพ่อแม่และจินตนาการนับครั้งไม่ถ้วนว่า หากพวกเขาแก่ตัวลงจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร
แต่ตอนนี้พอได้เห็นพ่อที่ดูแก่ลงไปหลายปี ในใจของต้วนเจียเจียทั้งรู้สึกน้อยใจและปวดใจ
“พ่อ...” ต้วนเจียเจียร้องเรียกเสียงเบา