เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 หนุนหลัง
หวังตงชำเลืองมองหยางเฟิงหลินแวบหนึ่ง เมื่อกี้เขากำลังโมโหอยู่ เลยไม่ได้ยินเสียงรถข้างนอก แต่พอมองไปทางหยางเฟิงหลิน หางตาก็เห็นรถจี๊ปคันหนึ่งจอดอยู่ที่หน้าประตู
เขากัดฟันพูด “ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก? คนพวกนี้เป็นใครมาจากไหน?”
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับพี่ตง เราทำตัวนอบน้อมหน่อยดีกว่า หัวหน้าหน่วยเจียงบอกทางโทรศัพท์ว่านี่เป็นคำสั่งจากสำนักงานใหญ่โดยตรง”
ได้ยินคำว่าสำนักงานใหญ่ หวังตงขวัญเสียไปแล้วครึ่งหนึ่ง
ทางฝั่งหยางฉางผิงได้รับโทรศัพท์จากท่านหยาง ก็ติดต่อสำนักงานใหญ่สำนักความมั่นคงสาธารณะประจำเขตนี้ทันที
ผู้อำนวยการที่นั่นฟังแล้วให้ความสำคัญมาก รีบติดต่อสถานีตำรวจแห่งนี้ทันที ใครจะไปรู้ว่าผู้อำนวยการสถานีตำรวจนี่ ซึ่งก็คือหัวหน้าหน่วยเจียงที่พวกเขาเรียกกัน กำลังนั่งกินข้าวอยู่ในภัตตาคาร
ทางสำนักงานใหญ่ติดต่อไม่ได้ เสียเวลากันอยู่นานขนาดนี้กว่าหัวหน้าหน่วยเจียงจะรู้ข่าว ก็รีบโทรกลับมาที่สถานีจากในภัตตาคาร
ไม่อย่างนั้นสถานีตำรวจนี้คงเชิญไป๋เจียวเจียวไปนั่งที่หัวโต๊ะตั้งนานแล้ว
หยางเฟิงหลินเชิดหน้าขึ้น ลากเสียงยาว “คำสั่งอะไร ก็คำสั่งที่ว่าหลานสาวแท้ ๆ ของรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติถูกคนรังแกอยู่ที่พวกคุณไงล่ะ”