เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 ตามมาถึงบ้าน
ระหว่างทาง หยางเฟิงหลินที่กระตือรือร้นเต็มที่ก็เริ่มถอดใจ “พี่สาม ทำไมพี่ไม่สนใจผมเลยล่ะครับ ผมพูดมากมาตั้งแต่เด็ก พี่อย่ารำคาญผมนะ นิสัยผมดีจะตาย ไม่เชื่อไปถามพี่สาวผมได้”
“เปล่า ผมแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย”
ไป๋ซื่อปัวอิจฉาคนที่พูดจาเก่งๆ มาตั้งแต่เด็ก เขาเป็นคนปากหนัก ตั้งแต่เด็กเวลาโดนเด็กคนอื่นรังแก ไป๋ซื่อฉิงก็เป็นคนออกหน้าด่าแทนให้ทุกที
“พี่ไม่ต้องตื่นเต้นนะ พ่อผมได้ยินพี่สาวเล่าว่าพี่เป็นทหารอยู่ในเขตทหารนี้ ท่านดีใจมาก บอกตลอดว่ามีคนสืบทอดแล้ว ก่อนจะเจอพวกพี่ คนรุ่นเรามีผมคนเดียว ผมรู้ตัวว่าผมไม่เอาถ่าน พ่อก็เสียดายผมไม่อยากให้ไปไหนไกล เพราะงั้นความหวังของพวกท่านก็แค่ให้ผมใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยจนแก่ ก็ถือว่าชนะแล้ว แต่จู่ๆ ในบ้านก็มีเด็กเก่งๆ โผล่มา ท่านเลยดีใจมาก เหมือนจุดไฟสู้อีกครั้งขึ้นมาเลย”
ไป๋เจียวเจียวค่อนข้างนับถือหยางเฟิงหลิน ดูท่าเด็กคนนี้จะปล่อยตัวปล่อยใจได้รู้แจ้งจริงๆ
เขาพูดไม่ผิด ลูกรวยๆ ที่ไม่ได้เรื่องอะไร ถ้าไม่ทำอะไรเลยบางทีอาจเป็นคุณูปการที่ใหญ่ที่สุดต่อครอบครัวก็ได้