กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ช่างบังเอิญ
ไป๋เจียวเจียวปฏิเสธยังไงก็ไม่ได้ “งั้นถึงตอนนั้นก็ต้องรบกวนป้าแล้วนะคะ”
“ไม่รบกวนๆ วันนี้หนูช่วยป้าไว้ตั้งมากเลยนะ...”
ตลอดทางที่มีป้าฉินเป็นเพื่อนคุยด้วย ก็ไม่น่าเบื่อเลยจริงๆ
คนที่ถูกไล่ขึ้นไปนอนเตียงบนกลายเป็นเสิ่นเหิง เขาสูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบ ต้องขดตัวอยู่ในช่องแคบๆ บนเตียงชั้นบน เสิ่นเหิงรู้สึกเป็นครั้งแรกว่า ตัวเองน่าสงสารขนาดนี้
รถไฟถึงสถานีตอนหนึ่งทุ่ม ช่วงเดือนนี้ ท้องฟ้าที่นครเยี่ยนเฉิงมืดแล้ว
“พวกหนูจะไปไหนกันล่ะ ให้ป้าไปส่งไหม?”
ป้าฉินยืนอยู่ข้างสามี ดูเข้ากันดีทีเดียว