เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ส่งเดินทาง
เสิ่นกว่างเซิงเคาะประตูอยู่ข้างนอกอยู่นานก็ไม่มีใครขานรับ เดินจากไปอย่างหัวเสีย ในใจคิดว่าคราวหน้าเจอเสิ่นเหิงเมื่อไหร่ ต้องไปวางกฎให้รู้แล้วรู้รอดสักหน่อย
ใครจะไปคิดว่าเสิ่นเหิงกับไป๋เจียวเจียวหมกตัวอยู่บ้านหนีหนาวกันตั้งครึ่งเดือน พอถึงเดือนกุมภาพันธ์ก็จะไปขึ้นรถไฟที่ตัวอำเภอเพื่อไปเรียนมหาวิทยาลัยซะแล้ว
การส่งสองคนนี้เดินทางเป็นเรื่องใหญ่ของทั้งหมู่บ้านหรือทั้งกองการผลิตด้วยซ้ำ รถไถยังขับกันมาเลย เจิ้งซวี่จะไปส่งพวกเขาสองคนด้วยตัวเอง
ของที่ไป๋เจียวเจียวเอาไปไม่เยอะ มีสองหีบใส่เสื้อผ้าของเธอกับเสิ่นเหิงคนละส่วน แล้วก็เอาผ้านวมขนเป็ดผืนนั้นห่อด้วยผ้าผูกให้แน่น อีกอย่างก็คือกระเป๋าเล็กสองใบที่พกติดตัว ไว้ใส่ของกินของใช้ที่ต้องใช้บนรถไฟ หนังสือแจ้งผลการรับเข้าเรียนของสองคนก็อยู่ในนั้นด้วย
เงินที่บ้านพวกเขาเอาไปแค่ไม่กี่สิบหยวน ส่วนเงินที่เหลือไป๋เจียวเจียวส่งผ่านไปรษณีย์ ไปรับที่ปลายทาง ไม่งั้นถ้าใส่สมุดฝากเงินไว้ พอไปถึงนครเยี่ยนเฉิงแล้วจะกดออกมาก็ต้องเสียค่าธรรมเนียม
แต่พวกเขาไปแบบเบาเนื้อเบาตัว ไป๋เจียวเจียวคิดเสียว่าอยากได้อะไรก็ไปหาซื้อเอาที่นครเยี่ยนเฉิง ไม่จำเป็นต้องลำบากตัวเองมากเกินไปตอนอยู่บนทาง
ของใช้ในนครเยี่ยนเฉิงต้องมีให้เลือกมากกว่าที่ซื้อได้ในหมู่บ้านสือหลี่แน่นอน