กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 เป็นพ่อค้าคนกลาง
ไป๋จื้อหม่านให้ไป๋ซื่อปัวกลับไปเกี่ยวข้าวสาลี ไป๋ซื่อปัวจะกล้าพูดว่าไม่สักคำหรือ ตอนที่ไป๋จื้อหม่านกับเหยียนซิงหมินกำลังเถียงกันอยู่นั่นแหละ เขาก็เอาผ้าห่อข้าวของที่มีอยู่ไม่กี่อย่างในห้องมัดเป็นห่อเดียวแล้วเดินออกมา
เขาสะพายห่อผ้าป่านสีน้ำตาลไว้บนบ่า ก้มหน้ายืนอยู่ตรงหน้าประตูห้อง
ไป๋จื้อหม่านมองเหยียนซิงหมินแวบหนึ่งอย่างมีความนัย แล้วพูดกับไป๋ซื่อปัวว่า “เราไปกันเถอะ”
ไป๋เจียวเจียวได้ยินก็หมุนรถเข็นให้หันกลับทันที ไป๋ซื่อปัวรับรถเข็นไป ไม่พูดพล่ามสักคำแล้วเข็นไป๋จื้อหม่านออกไป ในสายตาคนอื่นกลับดูเหมือนพวกเขาทำอะไรเด็ดขาด
“เพล้ง!”