กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ร้านช่างเหล็ก
“เหยียนซิงหมิน ไม่ต้องมาเล่นลิเกกับผม ผมมาที่นี่ก็เพื่อจะถามคุณอย่างเดียว สามปีมานี้คุณสอนอะไรไอ้ลูกชายผมไปบ้าง!”
ถึงไป๋จื้อหม่านจะนั่งอยู่ แต่เสียงยังเต็มปอดกังวานหนักแน่น
หลายปีมานี้แม้เขาจะเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงเตาอุ่น แต่ลูก ๆ ก็ไม่เคยทำไม่ดีกับเขา ร่างกายถึงจะขาดการออกกำลังกายแต่ก็ยังแข็งแรง เขานั่งตัวตรงเชียว ถ้าไม่ใช่เพราะรู้ว่าเขาขาพิการ ทุกคนก็คงคิดว่าเขาแค่นั่งอยู่บนเก้าอี้เฉย ๆ
สีหน้ายิ้มแย้มพอเป็นพิธีบนหน้าเหยียนซิงหมินก็ฝืนไว้ไม่อยู่แล้ว: “พี่ใหญ่ คุณหมายความว่าอะไร ตอนนั้นคุณฝากซื่อปัวไว้กับผม จะสอนเขายังไงก็เป็นเรื่องของผม คุณไม่ได้อยู่ในวงการนี้ คุณรู้วิธีสอนลูกศิษย์ดีกว่าผมงั้นเหรอ?”