เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 152 เมาค้างคืนไม่กลับบ้าน
สามคนนั้นอยู่จนกระทั่งซูหว่านและจ้าวเยี่ยนหลี่เลิกงานกลับมา ทั้งครอบครัวจึงได้กินข้าวเย็นด้วยกัน
ตอนพ่อแม่และน้องสาวจะกลับ จ้าวเยี่ยนหลี่เอ่ยปากถึงเรื่องที่ซูหว่านจะกลับหนานวานในเดือนมีนาคม
จ้าวลั่วหนิงก็อยากไปด้วย
จ้าวเยี่ยนหลี่อนุญาต
จ้าวลั่วหนิงจึงลาหยวนเป่าน้อย ขึ้นรถอย่างมีความสุข แล้วโน้มตัวลงกับหน้าต่างรถโบกมือให้หยวนเป่า
หยวนเป่าดิ้นไปข้างหน้าในอ้อมแขนซูหว่าน อยากตามคุณอาสาวขึ้นรถไปด้วย
เธอไม่อยากแยกจากคุณอาสาว วันนี้คุณอาสาวเล่นเป็นเพื่อนเธอทั้งวัน สนุกมาก
พอเห็นพวกเขาจะไป เธอก็ร้องไห้ออกมาด้วยเสียง “แว้” ซูหว่านปลอบเธอ
“ไว้คราวหน้าเราค่อยมาหาคุณอาสาวกับคุณปู่คุณย่าเล่นกันอีกดีไหมคะ ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว พวกเขาต้องกลับบ้านไปนอน พวกเราก็ต้องกลับไปนอนเหมือนกันใช่ไหม”