เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 151 นี่คงไม่ได้หรอก
จ้าวเยี่ยนหลี่รู้ว่าซูหว่านกับหลิ่วเนี่ยนไปฟังเพลงที่เลานจ์บาร์ เขาจึงดูเวลาแล้วมารับเธอ
ใกล้ถึงแล้วเขาก็ได้รับสายจากเธออีกครั้ง จึงขับรถไปยังพิกัดตำแหน่งที่เธอส่งให้
ยังไม่ทันจอดรถ ผ่านหน้าต่างรถเขาเห็นภรรยาของตัวเอง น้องสาว และหลิ่วเนี่ยนมีตำรวจสองคนยืนอยู่ข้าง ๆ
บนพื้นมีผู้ชายสองคนนั่งยองอยู่
เขาจอดรถให้นิ่งอย่างเงียบ ๆ
จ้าวลั่วหนิงเห็นพี่ชายแท้ ๆ ลงจากรถมาด้วยหน้าตึง ก็เผลอกระโดดถอยหลังหนึ่งก้าวจากข้างซูหว่านกับหลิ่วเนี่ยน
แล้วพูดกับจ้าวเยี่ยนหลี่ว่า “พี่ ฉันแค่ผ่านมา ไม่ได้มีส่วนร่วม”
ช่างบังเอิญจริง ๆ จ้าวลั่วหนิงกับหยางหยางกินข้าวเสร็จแล้วกลับบ้าน ผ่านมาทางถนนสายนี้ แล้วก็เห็นคนสองคนที่เธอคุ้นเคยอยู่ข้างถนน
เห็นหลิ่วเนี่ยนยกขาเตะผู้ชายสองคน เธอคิดว่าเป็นท่าเต้นแปลกใหม่แบบไหน จึงรีบลงมาอย่างตื่นเต้น แต่กลับได้รู้ว่าผู้ชายสองคนนี้เกือบลักพาตัวพี่สะใภ้ของเธอไป