ตอนที่ 123 คิดถึงคุณจัง

ตอนที่ 123 คิดถึงคุณจัง

หลังจากซูหว่านกับหวังหยวนและคนอื่น ๆ ไปถึงหมู่บ้านทำกระดาษแล้ว ก็ได้พบกับผู้รับผิดชอบท้องถิ่นเพื่อเยี่ยมชมกระบวนการทำกระดาษทั้งหมด

พวกเขาจะพักที่นี่สองสามวัน โรงแรมในเมืองไกลเกินไป จึงตัดสินใจพักที่ที่พักแบบโฮมสเตย์ใกล้ที่สุดแทน

ทุกเช้าหลังอาหารเช้า ซูหว่าน หวังหยวน เจิงเฮ่า และโจวซวิ่นทั้งสี่คนนั่งรถเข้าไปในหมู่บ้าน เพื่อเรียนทำกระดาษกับครูช่างอาวุโส

งานฝีมือการทำกระดาษแบบโบราณทั้งซับซ้อนทั้งเหนื่อย ขั้นตอนเยอะ ใช้เวลานาน ตอนนี้แทบไม่มีคนหนุ่มสาวเรียนงานฝีมือนี้แล้ว

คนที่ทำงานในหมู่บ้านแทบทั้งหมดเป็นลุง ๆ ป้า ๆ อายุสี่ห้าสิบปี หรืออาจถึงขั้นมีครูช่างอาวุโสคนหนึ่งใกล้อายุแปดสิบปี

ครูช่างอาวุโสเล่าว่าเมื่อหลายปีก่อนก็มีคนหนุ่มสาวมาเรียนกับเขา แต่เรียนได้สองปีก็ทนไม่ไหว รายได้ต่ำ งานหนัก จึงพากันออกไปรับจ้างข้างนอก

ตอนนี้โรงทำกระดาษก็แทบไม่ได้รับคำสั่งซื้อ กระดาษที่ทำออกมาก็ขายไม่ออก

ทุกคนรู้สึกเสียดาย แต่เมื่อยุคสมัยและสังคมพัฒนามาถึงขนาดนี้ การเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ก็ทำอะไรไม่ได้

กระดาษจากการทำกระดาษแบบโบราณนี้ นอกจากใช้ในการบูรณะคัมภีร์โบราณแล้ว นักสะสมบางคนยังนำไปสะสม เขียนหนังสือ วาดภาพ และอื่น ๆ นอกนั้นแทบยากที่จะเผยแพร่ไปใช้ได้ทั่วไป อีกทั้งต้นทุนก็สูง ยากที่จะผลิตครั้งละมาก ๆ อย่างรวดเร็ว