ตอนที่ 121 ความงามเย้ายวน

ตอนที่ 121 ความงามเย้ายวน

จ้าวเยี่ยนหลี่นึกถึงจิตชั่วร้ายในสวนดอกไม้ตอนเย็นอีกครั้ง ทำตรงนั้นไม่ได้ เขาจึงอุ้มเธอไปที่หน้าต่าง ผลักหน้าต่างออก ปิดไฟ

ในแสงสลัว เขาอุ้มเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ซูหว่านทั้งตกใจทั้งอดใจไม่อยู่ จมดิ่งไปกับความตื่นเต้นที่กลัวคนจะรู้แบบนี้

ผ้าม่านไหว ในเงามายาที่ทอดเข้ามาจากนอกหน้าต่าง เงาของทั้งสองคนก็ไหวตาม

กระทั่งความตื่นเต้นสะใจแล้วจึงย้ายมาที่เตียง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่หัวเตียงมีเนกไทของเขาวางอยู่เส้นหนึ่ง

ขณะที่เขากำลังยุ่งอยู่เขามักชอบพูดจาโจ่งแจ้งหยอกเธอ ดวงตาสว่างใสแถมยังแฝงไว้ด้วยราคะเข้มข้น

มือของซูหว่านถูกเร่งเร้าจากร่างกายจนคว้าไปอย่างไร้สติ สัมผัสเข้ากับเนกไทเส้นนั้น

เธอจึงดึงเนกไทเส้นนั้นมา......